آشنایی با تاریخ معماری جهان

گزیده ای از تاریخ معماری جهان

لندن با الهام از مدل چینی، یک نمونه شهر زیست محیطی می سازد شهردار لندن، کن لیوینگستن هنگام بازدید از طرح شهر ((دونگتان در چین)) اعلام کرد که در منطقه ((تیمز گیت وی)) هم شهر سبزی با هزار خانه ساخته خواهد شد. دونگتان در دهانه رود یانگ تسه، شهری است که از انرژی قابل تجدید استفاده خواهد کرد. این شهر که شرکت آروپ آن را طراحی کرده، شهر خودکفایی برای سکونت ۵۰۰هزار نفر خواهد بود و مرحله اول آن برای سکونت ۸۰هزار نفر در سال ۲۰۲۰ به پایان خواهد رسید.
این شهر نمونه لندن هم مانند دونگتان، تماما از منابع قابل تجدید انرژی، همچون توربینهای بادی و سلولهای خورشیدی استفاده خواهد کرد. شهردار لندن می گوید: ((شهر بدون دود لندن نشان خواهد داد که ساختن این گونه شهرها عملی و قابل اجراست و در تمام شهر های جدید می توان آلودگی را کاهش داد)).
یکی از مدیران آروپ که مدیریت پروژه دونگتان را هم به عهده دارد می گود که پروژه تیمز گیت وی می تواند تا ۲۰۱۰ تکمیل شود.

تاریخ معماری جهان

لندن شهری تاریخی در معماری

طرح گه ری برای موزه گوگنهایم در ابوظبی

در کنار همسایه ای چون دوبی که توجه جهانی را به توریسم تجملی و معماری چشمگیر خود جلب کرده،ابوظبی،پایتخت امارات متحده عربی، قصد دارد از فرهنگ به عنوان عامل جلب توریست بهره گیرد.
در این راه، مقامات سعی دارند((تاثیر بیلبائو)) را آنجا هم به وجود آورند و قرادادهایی با بنیاد گوگنهایم و فرانک گه ری برای ساخت شعبه جدیدی از موزه های گوگنهایم بسته اند.
در حالی که توسعه دوبی سریع و تماشایی بوده، ابوظبی آینده را با احتیاط برنامه ریزی می کند و موزه گوگنهایم را بخشی از منطقه بزرگ فرهنگی در ((جزیره سعادیات)) در نظر دارد. این گستره خشکی در ۱۶۴ متری ساحل،موزه های ملی،دریایی و هنر کلاسیک را به همراه مرکز هنرهای نمایشی و یک پارک هنر در خود جا می دهد. براساس قرارداد تفاهم بین دولت امارات و بنیاد گوگنهایم ساخت و نگهداری موزه به عهده دولت امارات خواهد بود.
آنها تعدادی آثار هنری ثابت جمع آوری خواهند کرد و مسئولان مجموعه خود به امانت خواهد داد. این پروژه بار دیگر گه ری و بنیاد گوگنهایم را،بعد از تکمیل موزه منهتن در کنار هم قرار می دهد.به گفته مقامات بنیاد، موزه ابوظبی در مقایسه با دیگر پروژه های گوگنهایم، سرمایه گذاری مطمئن تری است، زیرا هزینه آن را شخص امیر تامین خواهدکرد.

طرح گه ری برای موزه گوگنهایم در ابوظبی

آشنایی با تاریخ معماری در جهان

شناخت تاریخ معماری جهان

ویلیام جی. آر. کرتیس در اسپانیا

ویلیام جی. آر. کرتیس، یکی از معتبرترین پژوهشگران تاریخ معماری، مخالف سرسخت تاثیر معماران صاحب نام بر معماری است.
او برای معمرفی کار جدید خود، معماری مدرن از سال ۱۹۰۰ تاکنون، و بحث درباره نمایشگاه MOMA درباره معماری مدرن اسپانیا – که تا ژانویه ۲۰۰۸ادامه پیدا خواهد کرد -در مادرید حضور داشت.او درپاسخ به علت انتقادهایش ازنمایشگاهی که مورد استقبال معماران اسپانیایی قرار گرفته می گوید: معماری اسپانیا ((عقده آن سوی اقیانوس اطلس)) دارد.
این نمایشگاه هم قرار بود به آنچه در اسپانیا می گذرد بپردازد، ولی نهایتا تمامی آنچه توانست بگوید این بود که در اسپانیا، در کنار نامهای بزرگ بین المللی کارهای جالب دیگری هم دیده می شود. تاسف آور و غم انگیز است که اسپانیا، به دنبال تایید گرفتن از فرهنگی در حال زوال همچون آمریکاست. MOMA سالها سرگردان بوده و این نمایشگاهی است که به دنبال کارهای جدید می گردد و به نظر می رسد در ((مورسیا)) آنچه را به دنبال آن بوده یافته است.صرف اینکه زاها حدید در اسپانیا کار می کند،توجه کننده آنچه دراین کشور می گذرد، نیست. در واقع حتی مانع از آن می شود که ببینیم ساختمانهای مجاور کارهای او بهتر هستند.
اسطوره فرااقیانوسی خجالت آور و احمقانه است و می تواند بسیار مخرب باشد. من به ایده نمایشگاه هم، که می گوید اسپانیا نوگرایی خود را مدیون دموکراسی است،انتقاد دارم.سهم عمده معماری مدرن اسپانیا متعلق به دوره فرانکو است. مثلا آثار کودرچ.

علاوه بر این، در آن زمان معماری مدرن چپ گرا و معماری مدرن راست گرا هم وجود داشت،در واقع این موضوع پیچیده ای است که نمی توان با آن ساده انگارانه برخورد کرد.برخورد نمایشگاه در این مورد پدرسالارانه است، MOMA می گوید: ما گرنیکا را زمانی به آنها بازگرداندیم که ثابت کردند دموکرات هستند. او این نمایشگاه را بازتاب معماری را همچون کالایی مصرفی ارائه می کند.
البته واضح است که معماری هم با مشکل فراگیر علایم تجاری درگیر است. من درک می کنم چرا یک کار فرانک گه ری توجه رسانه های جهان را جلب می کند، ولی باید توجه کرد که این تنها بخشی از معماری است. اگر مدیر نمایشگاه، معماری را فقط به چشم یک تابلوی تبلیغاتی ببیند، با مشکل روبرو می شود،در واقع جامعه هم مشکل پیدا می کند.واقعا نمی فهمم چرا اسپانیا،با وجود معمارانی همچون رافائل مونئو و ناوارو بالدوگ در این کشور، که واقعا تاریخ می دانند، جنبه نمایشی معماری را برگزیده.اودر مورد حضور نامهای سرشناس در معماری می گوید:تا زمانی که موزه ملکه سوفیا نمایشگاه هنری فوق العاده ای بود که دو آسانسور جلوی ورودی اصلی داشت، از طرف همه نادیده گرفته می شد،اما حالا همه درباره بخش الحاقی آن که طرح معمار فرانسوی ژان نوول است، صحبت می کنند. ولی امروز میدان روبه روی آن، پر سر و صدا و کثیف و گالری شبها تعطیل است.
ولی کاربرد گالری چیست؟ آیا باید از آن استفاده کرد یا فقط یک پس زمینه است؟ کرتیس در پاسخ به اینکه آیا نکته مثبتی در معماری مدرن می بیند، می گوید: بخش عمده معماری امروز همچون یک سوپرمارکت است، پر از بسته بندیهای پرزرق و برق. این معماری سریع و ظاهری است. متاسفم که اسپانیا هم در این دام افتاده است.
به نظر من معماری با نمایش فرق دارد. ولی فکر می کنم این حرف به مزاج مسئولان خوش نمی آید، آنها به امید برنده شدن در جایزه پریتزکر، کار سفارش می دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *